چقدر خسته کنندن این روزا...   آدم وقتی از همه طرف احساس خطر کنه ، واقعا تحمل همه چیز واسش مشکل میشه.کاش من مثه این پسره اسمشو نمیدونم،منگل بودم!هیچی هالیم نبود.شب و روز تو خیابون،با ماشین اسباب بازیم  بازی میکردم،آب میریختم رو خاک،گل درست میکردم و خونه میساختم . کاش میشد زمانو به عقب برگردونم. ای کاش میتونستم یه آدم راست گو پیدا کنم. تا کی "من به هیچ کس نیاز ندارم" شعارم باشه وقتی که خودم میدونم به یه دوست احتیاج دارم اما اون دوستو کجا پیدا کنم ؟ دوستی که مد نظرمه،کسی که دروغ نگه،رازمو نگه داره و .... خدایا یعنی آدما اینقدر پست شدن؟ یعنی هیچ انسان واقعی وجود نداره؟؟؟؟خوب ازین به بعد نباید دنبال یه دوست از نوع آدم بگردم چون هیچ کدومش به درد نمیخوره...

 خدا میشه منم بیام اونجا پیش تو؟ میشه باهات دوست بشم؟ چون تو تنها چیزی هستی که دروغ نمیگی،همیشه کمکم میکنی،تنهام نمیذاری، بهت اعتماد دارم و حرفامو راحت بهت میگم... میشه تا ابد باهم دوست باشیم؟ چشم از امروز شروع میکنم کتابتو میخونم...هرکاری بگی انجام میدم فقط تنهام نذار... 

از خرزو-۱ بابت حرفایی که بهش زدم معذرت میخوام.اما بازم میگم تقصیر خودت بود،نباید سر به سرم میذاشتی...